Blog

Van de fiets gevallen of…..
Ik loop naar de wachtruimte om een meisje op te halen voor therapie, ze zit op het kleine rode bankje bij het raam, maar in tegenstelling tot anders dit keer met een teneergeslagen blik. Ik kijk haar aan, zij naar mij maar zonder de twinkeling in haar ogen die ze anders wel heeft. Ga je mee vraag ik. Langzaam staat ze op en loopt rustig naar mij toe. Moeder zegt dat ze de hele week al niet lekker in haar vel zit. We lopen samen zonder iets te zeggen naar de therapieruimte en gaan zitten. Om maar met de deur in huis te vallen zeg ik: Je voelt je niet fijn? Na een korte stilte zegt ze, ik ben gisteren van mijn fiets gevallen. Ze laat een aantal schaafwonden zien. Het was een nieuwe fiets…. We hebben het even over het gebeurde, het meisje oogt alweer veel vrolijker. Kinderen zeggen vaak niet gelijk waar het omgaat, zo ook dit meisje, hoe vervelend ook dat ze van haar fiets was gevallen, er was meer. Maar vertel eens zeg ik, je zat toch al de hele week niet lekker in je vel? De juf doet zo boos, en dan krijg ik een vol hoofd. Na wat praten blijkt dat het een drukke klas is, dat ze ‘s avonds op bed ligt en niet kan slapen omdat ze ligt na te denken, wat kan ik er toch aan doen…. Maar ik kan er niets aan doen zegt ze radeloos. Ze is bang haar werk niet op tijd af te krijgen, en dat de juf dan heel boos wordt, dit was al eens gebeurd, weliswaar niet op het meisje alleen gericht maar op de hele klas. Hoe lastig, hoe vervelend …… Vooral omdat een te drukke klas voor zoveel prikkels zorgt bij dit meisje, en dat haar systeempje deze prikkels weer kwijt wil, hoe? Door ‘druk’ te gaan doen, de energie / prikkels moeten er weer uit, maar in een al te drukke klas is hier meestal geen ruimte voor…..HELP! Gelukkig is door ons gesprek het energieke en haar enthousiasme weer helemaal terug, wat een genieten om dit te zien! Geleerd hebbende hoe met overprikkeling om te gaan gaat ze de nieuwe week straks in, maar het is slechts een pleister….. Eigenlijk zou dit bij de bron aangepakt moeten worden, kleinere groepen, ruimte voor beweging, zingen, dansen, springen, ruimte voor enthousiasme en het reguleren van energie, overprikkeling kwijt te kunnen. Met kleinere klassen en alles wat hieraan ten voordele is wordt het gelijk weer aantrekkelijker om als leerkracht aan het werk te gaan in het basisonderwijs, en zijn we een heel eind op de goede weg lijkt mij zo! Roland